Atika


Halo, jenengku Atika, aku berkerudung lan berkacamata, aku sekolah ing sekolah internasional malang school kelas 3. Sekolah sing khusus dibangun kanggo arek arek sugih. Bapakku kerja sebagai pialang utawa banker ning salah satu perusahaan investasi, menawi ibuku mung ibu rumah tangga sing sibuk karo dunia sosialita. Sebagai anak sawiji wijine, tentu ayah bakal nggelem aku karo barang barang bermerk, tapi bukan berarti aku bodo lan mung seneng pamer barang, aku iso dapet/entuk barang bermerk kuwi amargi aku ranking siji ning kelas.
Suatu enjing, seperti biasane, aku lan keluarga sarapan ing ruang makan. Ibu ngilengne ayah yen siang iki njemput ibu ning salon soale ibu arep menyang ning acara ulang taun pernikahane koncone.
Aku sing teko ndek sekolah langsung lunggguh ndek kursi kesenenganku sing wis suwi tak nggeni ambek sahabatku femi lan zuhra. Femi teko marani aku dadakno nyilih buku tugasku gae nyontek tugas .
Ayah sibuk ndek kantor amarga kabeh sahame mudun drastis. Ibu seng ngenteni ayah bolak balik nelpuni ayah ibu yo nilpuni aku gae takon menopo kok ayah gak gek ndang nyusul ibu ahire ibu tak kandani yen disusul sopir wae tapi Ibu ngerasa gengsi lek diterno supir nang acara mewah iku. Ayah langsung nyusul Ibu sing wis telat sak jam, Ayah kendadapan lan dheweke keburu-buru sampek nerobos lampu abang. Dadakno montore ayah ngguling nang bahu jalan sampek montore ancur gak aturan. Langsung pas iku Ayah ditemokaken sedha mbek wong wong seng usaha nolong. Ibu kaget ngerungokaken berita iku, apamaneh aku seng isih kerja kelompok yo kaget ngerungokaken gaonok e Ayah lan aku langsung kilingan Ibu,menowo lek Ibu mboten njauk Ayah nyusul, Ayah gak mungkin sedha.
Sejak Ayah sedha kabeh berubah 180 derajat. Ayah yo ninggalken akeh hutang dibank lan nggae kabeh kekayaan sing awakdhewe miliki di sita bank gae mbayar hutang Ayah. Sak rumah lan ipad kesayangan peninggalane Ayah.
Tutuk konolah aku mulai mbenci Ibu, Ibu penyebab kematiane Ayah lan Ibu sing nyebabna awakdhewe dadi miskin. Saiki aku tinggal ndek omah susun, aku yo gak iso ngelanjutno sekolah sing aku tak arepno. Aku pindah sekolah sing cedak ambek omahku lan ikupun ambek ngajukno beasiswa amarga Ibu gak mampu mbiayai aku. Dino pertama sekolah sing suram bagiku, aku kudu nggae klambi bekas amarga Ibu gak mampu gae mbelikno klambi anyar gawe aku, miskine kami. Amarga duek ysing Ibu ndue wis habis Ibu pun mikir gae dodolan bakmie, amarga sewaktu muda enom mbantu kakek sing profesine tukang bakmi. Tapi aku gak setuju amarga aku isin bdue Ibu dodolan bakmie. Sejak kematiane Ayah aku lan Ibu dingin nemen, aku benci nemen nang Ibu opo maneh saiki Ibu mekso dodolan bakmie.
Ndek sekolah nabyla sing selalu berkuasa amarga de e anake kepala sekolah, de e terus ngeyek aku sing nggae klambi bekas lann mlebu nggae beasiswa amarga gak mampu. Opo maneh ambek bagas wong seng disenengi nabyla dadakno seneng karo aku pisan. Tekan kono nabyla nggolek i keelekan ku, lan ngungkit tentang uripku.
Pas Ibu arep dodolan lan ndorong gerobake, Ibu tibo lan sikile kekilir. Ibu angel gae mlaku tapi Ibu tetep mekso gae dodolan. Aku ngesakke nang ibu tapi aku isih mbenci ibu amarga Ibu penyebab kabehe terjadi.
Amarga awakdewe tinggal ndek omah susun sing gak resik, aku kenek demam berdarah lan kudu digowo nang rumah sakit. Aku kudu dirawat amarga kondisi ku aing memburuk. Ibu sedih amarga duek tabunganne entek kegawe. Akhire Ibu ngedol ginjale tanpa sepengetahuanku gae mbayar biaya rumah sakit ku.
Sakwise aku ngerti pengorbanan Ibu sing begitu gedhe, rasa benci iku ilang moro moro. Aku cinta nang Ibu, perjuangane Ibu sing gede lan gak iso dibayar gae apapun.

Carissa Gabby B
B Aswiatul Umma D

Tidak ada komentar:

Posting Komentar